luteina dopochwowa Luteina dopochwowa jest jedną z form użytkowania leku progesteronu jakim jest luteina.  Luteina dopochwowa jest głównie użytkowana w przypadku problemów z miesiączką. Zobacz  wielkie kompendium odnośnie  luteiny dopochwowej.

Luteina Dopochwowa

 

Zaburzenia miesiączkowania spowodowane deficytem endogennego progesteronu. Wtórny brak miesiączki. Zespół napięcia przedmiesiączkowego. Czynnościowe krwawienia z dróg rodnych. Niewydolność ciałka żółtego. Cykle bezowulacyjne. Wspomagająco w leczeniu niepłodności, np. w zapłodnieniu in vitro i innych technikach wspomaganego rozrodu. Poronienia nawykowe i zagrażające z względu niedoboru endogennego progesteronu. Zapobieganie rozrostom endometrium u kobiet przyjmujących estrogeny (np. w hormonalnej terapii zastępczej).

Syntetycznie przyjmowany naturalny hormon ciałka żółtego jajnika. W warunkach fizjologicznych progesteron jest wytwarzany w zluteinizowanych komórkach ziarnistych ciałka żółtego jajnika, w zespólni kosmków łożyska od 14-18 tygodnia ciąży, w warstwie pasmowatej i siatkowatej kory nadnerczy oraz w o.u.n. Najważniejsze efekty wpływania progesteronu na narząd rodny to: przyzwolenie owulacji przez aktywację proteolizy ściany pęcherzyka Graafa; sekrecyjna przekształcenie endometrium umożliwiająca implantację zapłodnionego jaja; hamowanie przesadnego rozrostu endometrium spowodowanego działaniem estrogenów; cykliczne zmiany w nabłonku jajowodów, szyjki macicy i pochwy. Progesteron działa synergicznie z estrogenami na gruczoł sutkowy, przygotowując go do laktacji. Jest hormonem niezbędnym do utrzymania ciąży przez całkowity okres jej trwania: hamuje reakcję immunologiczną matki na antygeny płodu, jest substratem do produkcji gliko- i mineralokortykoidów płodu, inicjuje poród, znosi samoistną czynność skurczową ciężarnej macicy. Progesteron dobrze wchłania się po podaniu podjęzykowym. Po podaniu podjęzykowo 100 mg hormon osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 1-4 h, a po dawce 200 mg – po około 2-6 h. 96-99% leku wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, również w nerkach i w śladowych ilościach w innych narządach, np. w mięśniach i w postaci metabolitów jest wydalany z moczem. T0,5 progesteronu podanego podjęzykowo (podobnie jak doustnie) wynosi 6-7 h. T0,5 progesteronu podawanego dopochwowo wynosi około 14 h, a czas, po jakim hormon osiąga maksymalne stężenie we krwi – około 6,5 h. Podanie dopochwowe progesteronu powoduje większą biodostępność hormonu w endometrium macicy.
Progesteron jest endogennym hormonem i najczęściej nie powoduje działań niepożądanych, z wyjątkiem objawów występujących w przypadku jego przedawkowania. Okazjonalnie występują: uczucie senności, zaburzenia koncentracji i uwagi, uczucie lęku, uczucie depresji, nudności, ból i zawroty głowy. Może wystąpić lub nasilić się występująca wcześniej depresja. Rzadko mogą wystąpić nieregularne krwawienia z narządu rodnego, brak miesiączki, zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje nadwrażliwości. Progesteron może powodować zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

 

Luteina dopochwowa uwaga

Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Żółtaczka cholestatyczna. Zespół Dubin-Johnsona i Rotora. Nowotwory sutka i narządu rodnego. Poronienie w toku i obecność resztek po poronieniu w jamie macicy.

 

W badaniach in vitro wykazano, że leki zmniejszające aktywność cytochromu P-450 (np. ketokonazol) zdołają hamować metabolizm progesteronu (kliniczne znaczenie tego oddziaływania nie jest znane). Progesteron może sprawiać rozwój stężenia cyklosporyny we krwi.

 

Zakłócenia cyklu miesiączkowego i zespół napięcia przedmiesiączkowego: zalecana dawka jednostkowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 25-50 mg 2 razy na dobę w drugiej fazie cyklu przez 10-12 dni (kuracja postępuje się przez 3-6 kolejnych cykli). Zapobieganie rozrostom endometrium u kobiet przyjmujących estrogeny (np. w hormonalnej terapii zastępczej): zazwyczaj 50 mg podjęzykowo 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 25-50 mg 2 razy na dobę w terapii sekwencyjnej od 15 do 25 dnia każdego cyklu lub w terapii ciągłej co 2-3 dni. Próba progesteronowa, wykonywana w celu diagnostyki wtórnego braku miesiączki: dawka jednorazowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50 mg 2 razy na dobę przez 5-7 dni. Leczenie czynnościowych krwawień z dróg rodnych: zalecana dawka jednorazowa podawana podjęzykowo wynosi 50 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50 mg 2 razy na dobę przez 5-7 dni (leczenie należy kontynuować przez kolejne 2-3 miesiące od 15 do 25 dnia cyklu). Poronienia nawykowe i zagrażające, cykle bezowulacyjne i indukowane: zalecana jednorazowa dawka podawana podjęzykowo wynosi 100 mg 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 50-150 mg 2 razy na dobę (w przypadku poronień nawykowych podawanie progesteronu należy rozpocząć w II fazie cyklu poprzedzającego planowaną ciążę; leczenie należy kontynuować nieprzerwanie do 18-20 tygodnia ciąży). W programach zapłodnienia in vitro zazwyczaj podaje się 100-150 mg podjęzykowo 3-4 razy na dobę lub dopochwowo 150-200 mg 2 razy na dobę.

Luteina dopochwowa w ciąży

Lek może być użytkowany w ciąży w przypadku konieczności (kat. B). Przeprowadzone badania dotyczące użytkowania progesteronu w ciąży nie wykazały zwiększenia częstości uszkodzeń płodu. Progesteron jest wydzielany z mlekiem matki w wykrywalnych ilościach, nie jest znany wpływ progesteronu na dziecko (kobiety przyjmujące lek nie powinny żywić piersią).

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek po ukończonych epizodach zakrzepowo-zatorowych. Nie stosować u dzieci.

Pozdrawiam

Jeśli podoba ci się artykuł „ Luteina dopochwowa ” podziel się z innymi


Komentarze

Name

Email

Witryna internetowa

Speak your mind

  • Wyszukiwarka GOOGLE

    Twoja wyszukiwarka
  • Strony